et drugsprobleem is niet zomaar een probleem zoals alle andere maatschappelijke problemen. Uitgebreid onderzoek heeft aangetoond dat het drugsprobleem het meest destructieve element is in onze huidige samenleving. Het gebruik van straatdrugs – LSD, heroïne, cocaïne, angel dust, marijuana en dergelijken – heeft zich verspreid over alle lagen van de maatschappij.

Studenten verschrompelen hun hersenen met marijuana; schoolkinderen worden door klasgenoten en onder druk van de farmaceutische industrie aangemoedigd om pillen te gebruiken. Soms komen we er achter dat buren of collega’s waar we dagelijks mee omgaan drugs gebruiken.

Wijdverspreid gebruik van straatdrugs – vele daarvan oorspronkelijk als geneesmiddel voorgeschreven – heeft een industrie geschapen met een jaarlijkse omzet van een biljoen gulden.

........................... Drugs belemmeren onze geestelijke vermogens en spirituele groei ...........................

De schadelijkheid van straatdrugs is alom bekend. Echter, stemming-veranderende medicinale en psychiatrische drugs blijken eenzelfde destructieve factor te vormen in de biochemische huishouding. Tegen 1950 was dagelijkse inname van slaappillen of pijnstillende middelen zo gewoon dat ze nauwelijks als drugs beschouwd werden. Valium was de eerste drug die men als geliefd kalmerend middel nam. Tegenwoordig hebben we drugs zoals Thorazine, Stelazine, Zoloft, Prozac, Tofranil, Xanax en Ritalin, die nog veel schadelijker kunnen zijn dan straatdrugs. Het gemak waarmee deze als wondermiddel tegen ziekten worden voorgeschreven is voor de gewone mens vaak onbegrijpelijk.

Daarbij, en nog afgezien van drugs die sowieso al volledig in onze moderne wereld zijn ingeburgerd, hebben de technologische ontwikkelingen van de afgelopen eeuw talrijke verraderlijke stoffen geproduceerd die het welzijn van een persoon bedreigen. We leven in een chemisch-georiënteerde maatschappij. Smog, bijvoorbeeld, was onbekend vóór de industriële revolutie in Engeland. Nu is de kwaliteit van de lucht die haar bewoners inademen een zorg van bijna elke grote stad. Honderd jaar geleden waren de voornaamste conserveringsmiddelen zout of ijs. Tegenwoordig heeft bijna elk verpakt voedingsmiddel een lijst van kunstmatige toevoegsels die langer is dan van de natuurlijke ingrediënten. Milieurampen, zoals die van Tsjernobyl in 1986 – om maar te zwijgen van de blootstelling aan straling elders door wijdverspreide nucleaire testen – begonnen maar 50 jaar geleden.

Er is geen ontsnappen aan onze besmette beschaving. Als de gevolgen van al deze chemicaliën uitsluitend lichamelijk zouden zijn, dan is dat tot daar aan toe. Maar drugs belemmeren ook onze geestelijke vermogens.