emand die aan de drugs is, is drugs gaan gebruiken omdat hij een bepaalde toestand niet aankon, een situatie in zijn leven bijvoorbeeld, of iets lichamelijks of omdat hij last ondervond van ongewenste emoties zoals droefheid of verveling en waar hij noch lichamelijk noch geestelijk tegen bestand was. Hij merkte dat drugs zijn symptomen wegnamen en de onaangename gevoelens verdoofden.

Hubbard ontdekte dat de basis van het drugsprobleem van geestelijke aard was. Omdat zijn pijn of emoties ondraaglijk waren, is hij bezweken voor de oplossing die drugs leken te bieden.

Hoewel drugs een gevoel van “opluchting” geven doordat ze lichamelijk lijden en pijnlijke emoties onderdrukken, is de opluchting slechts van tijdelijke aard. Een oplossing voor de ongewenste, onderliggende situatie geven drugs niet; ze leiden echter wél tot verslaving.

Een persoon die aan de drugs is, is minder bewust van dingen en mensen om hem heen. Hij is zo minder zorgzaam en verantwoordelijk, minder actief, minder bekwaam en minder intelligent. Hij wordt in feite minder bewust van wat er gebeurt in het heden. Men hoeft niet zwaar verslaafd te zijn om de alertheid te zien verminderen en een toestand van beneveling of andere gevolgen van drugs te ervaren.

Drugs doen nog iets anders ook: iemands aandacht wordt gefixeerd op dingen uit het verleden. Incidenten uit het verleden komen dikwijls op in de vorm van visioenen of hallucinaties die een persoon ziet terwijl hij aan bepaalde drugs is. En de aandacht van de persoon blijft dan vaak in deze incidenten steken nadat de drug is uitgewerkt, met het gevolg dat de persoon het gevoel heeft “er niet bij” te zijn of niet bewust van zijn huidige omgeving.

Dit kan gevaarlijk zijn voor de persoon zelf en voor anderen, zoals blijkt uit het aantal aan drugs gerelateerde auto-ongelukken, om maar te zwijgen van de minder ernstige ongelukken of fouten die plaatsvinden omdat een persoon zich niet realiseert wat er om hem heen gebeurt. Drugsgebruik maakt iemand minder alert, kan het geheugen schade toebrengen en beïnvloedt houding en gedrag op allerlei manieren. Deze verschijnselen van drugsgebruik blijven voor onbepaalde tijd bestaan, tenzij ze worden aangepakt.

Tijdens zijn onderzoek naar de barrières die drugs plaatsen op de weg naar geestelijke groei, ontdekte L. Ron Hubbard dat er zoiets bestaat als een drugspersoonlijkheid, een door drugs veroorzaakte kunstmatige persoonlijkheid. “Drugs kunnen blijkbaar de houding van iemands oorspronkelijke persoonlijkheid veranderen naar een persoonlijkheid die er heimelijk gevoelens van vijandigheid en haat op nahoudt, die hij niet wil laten zien,” schreef Hubbard. “Hoewel dit niet voor alle gevallen geldt, bestaat er op dat punt een duidelijke schakel tussen drugs en toenemende problemen van misdaad en de huidige ineenstorting van de sociale en economische cultuur.”